Sommige shoots voelen meer als thuiskomen dan als een fotosessie. Deze was er zo een.

Vier tot zes weken oud, precies het moment waarop een baby nog lekker wegdroomt in je armen, maar er ook al genoeg wakker-tijd is om die eerste blikken vast te leggen. We deden de sessie gewoon bij hen thuis — geen studio, geen setje, alleen daglicht door de gordijnen en een huis dat al vertrouwd aanvoelde voor iedereen. Ook voor de peuter.

En dat was precies waar ik op had gehoopt. Een grote broer of zus is vaak de wildcard bij een newbornshoot. Te enthousiast, te druk, te veel nieuwe mensen in huis. Hier gebeurde het tegenovergestelde: rustig, nieuwsgierig, gewoon zichzelf tussen mama, papa en de nieuwe kleine.

Dat is meteen waarom ik voor thuissessies kies wanneer het kan. Geen gekunstelde setting, gewoon een gezin zoals het is.